Det vart eit Ishbel sjal

Etter noko leiting etter mønster, fall valet på Ishbel sjalet. Var litt skeptisk til det med det same, for eg har ikkje strikka engelske mønster før. Eg fekk god hjelp til oversetjing av diverse forkortingar, så då var det berre å setja i gong. Syntest garnet eg hadde spunne passa godt til eit sjal, men eg var ikkje sikker på om eg fekk nok. Eg hadde berre 97 gram, og håpte at eg skulle få nok til det minste sjalet. (I forrige innlegg kan de sjå garnet som eg strikka det av.)


Eg strikka på pinne nr. 4, sjølv om garnet var ganske tynt. Det gjorde eg fordi eg ville ha eit luftig og lett sjal.


Det var nok ikkje så vanskeleg som eg hadde trudd å strikka engelsk mønster, så det gjekk fint. Og eg fekk nok garn. Som de ser så brukte eg 84 gram, og sjalet vart ganske lett og luftig.

Litt av kvart

Det blir alltid litt restar av det ein spinne. Dei tek eg vare på, men fordi eg ikkje hadde så mykje, så blanda eg det med meir kvit ull enn det de ser på bilete. Det karda eg på kardemaskina, så alt vart blanda.


Her har eg spunne to spolar som skal tvinnast. Sidan eg brukte mest kvit, så vart ikkje fargane så markerte.


Her er resultatet. Garnet vart ganske mjukt, fordi ein del av restane var merinoull.


Så har eg kjøpt noko som heiter Massam tops hos Spinnvilt. Det er ei fin kvit engelsk ull med silkeaktig glans.


Her er to spolar som skal tvinnast.


Og her er det ferdige resultatet. Kunne tenkt meg å strikka eit luftig skjerf av det, men eg har ikkje meir enn 100 gram, så eg må finna eit mønster der eg har nok med det. Er det nokon som har eit forslag, tek eg imot med takk.

Eit artig prøveprosjekt i spinning

Dette er Nico, og han er med på dette spinneprosjektet. Han tilhøyrer rasen Samojed, og er ein type polarhund. Pelsen hans er utruleg tjukk og mjuk, og han er som ein levande kosebamse. Hundehåra kan brukast til å spinna av, og det måtte jo prøvast. Dei skal blandast med 50% ull, så ut ifrå det visste eg at det ville bli litt vanskelegare å spinna.


Her har eg 10 gram saueull til venstre, og 10 gram hundehår til høgre. Først vaska eg håra, og så blanda eg dei med saueull som var vaska. Deretter karda eg dei, og sette meg til å spinna. Eg kjende med ein gong at det ikkje var så lett å spinna som vanleg ull, men med litt trening så håper eg at det går bedre etter kvart. Eg trudde at garnet kom til å bli veldig fluffy på grunn av hundehåra, men så veldig fluffy vart det ikkje. Grunnen til det kan og vera at Nico berre er 4 mnd. enno, og har derfor ikkje fått så lang pels.


Her er resultatet, ei lita hespe på ca. 20 gram. Eg er så heldig at eg skal få spinna av hundehåra som blir børsta av han, så det blir nok fleire små hesper etter kvart. Dei skal eg ta godt vare på, så får vi sjå etter kvart kva som blir laga av det.

Mitt første ullkardeband

Det er jo bra at det går an å kjøpa ferdigkarda ull. Den er god å spinna av, og ein får kjøpt den i ulike fargar og forskjellege ullsortar. Men det hadde vore kjekt å prøvd seg på å karda sjølv. Så eg kjøpte ein haug med spælsauull som ikkje var karda.


Men for å karda, så må eg og ha ei kardemaskin. Det går jo an med handkarer, men med ei kardemaskin er det litt enklare, og går litt fortare. Dette er ei Louet kardemaskin, same merke som rokken min.


Her held eg på å laga eit ullkardeband. Interessant å sjå korleis ulla vert karda på trommelen.


Og her er det ferdig.


Resultatet vart denne hespa med garn. Utruleg kjekt :)

Spinnig med shetlandsull

Likar godt naturfarga ull, så her har eg kjøpt meg shetlandsull til å spinna av. Spinning er nok blitt den nye hobbyen min, og eg kosar meg ved rokken.


Her er litt av den grå ferdigspunne, og eg har hespa den opp på eit hespetre, for å laga ei hespe.



Her er eit anna hespetre, som er montert på rokken.


Her heng dei tre hespene som eg har spunne av shetlandsull, og dei er klare til å bli vaska. Den til høgre er ei blanding av dei to andre.


Her er dei ferdig vaska og tørka. Eg veit nok ikkje kva eg skal bruka dei til enno, men eg ser fram til å strikka noko av dei, for det er heilt spesielt å strikka av sjølvspunne garn.

Pulsvarmarar

Ja, det er vel ikkje så lenge før ein treng noko slikt å varma seg på. Her er ei hespe merinoull som eg har strikka dei av. Utruleg kjekt å strikka av sjølvspunne garn :)



Mjuk og god ull som er god å strikka av.


Og sjølvsagt varmar den godt.

FN sitt internasjonale år for naturfiber

I år er det FN sitt internasjonale år for naturfiber. Dette synest eg er interssant, og eg har funne litt informasjon om dette på FN sine sider. Det er og ein liten video nederst i innlegget som er svært interresant å sjå.

"Siden 60-tallet har bruken av syntetiske stoffer økt og naturfiber har mistet en stor markedsandel. Hovedmålet med året er å gjøre naturfibre mer synlig på verdensmarkedet og samtidig fremheve dets kvaliteter til forbrukerne, samt bidra til at bøndenes inntekter holder seg stabile.Man vil også fokusere på å bedre effektiviteten og bærekraftigheten i produksjonen av naturfiber. Naturfiber er en stor inntektskilde for bønder rundt om i hele verden og kan spille en viktig rolle i arbeidet med å bedre matsikkerheten og utrydde fattigdom." Les meir om dette her